|
|
||||
|
صفحه اصلی درباره شاعر تماس با شاعر
دیدگاه شاعر درباره شعر ، هنر و صنعت |
||||
|
|
|
شعر شعرخوب یا شعری که ازطرف شنونده خوب تعریف می شود، بیانگر، تعریف کننده ، برانگیزاننده یکی از حالات سه گانه ی شادی، غم وتفکر درانسان است. شعرخوبتر، شعری است که آگاهانه از غم- که اطراف زندگی را فراگرفته، چرا که شرایط آن رابه بوجود می آورد – شروع می کند ودراوج تصویرسازی های شادمانه ، تفکری را در جان شنونده زنده می کند وگاه از شادی های کاذب شروع وبه غم می رساند. اما این غم نیز شادی تفکر ودرک یکی از رازهای ارتباطات اورا با پدیده های اطرافش روشن می کند.آنچه که درمورد شعرگفته شد، نه تعریفی ادیبانه و نه درباره ی وزن وشکل و قافیه بود. شعر درنهایت بایستی حسی را درشنونده ایجادکند که در زمان ومکان، خود را حس کند وهدفی را بیابد واین هدف را درعین حال که قابل د سترسی است، خیلی هم نازل نپندارد وبرای دستیابی به آن ، حس حرکتی را درخو یش ایجاد نماید، برای همین است که شعر، به تصویرهای مشترک انسان ها و عواطف پایه ای ریشه دار درغرایز او می پردازد، چرا که شاعر، دوست دارد بیانیه ای تهیه کند که اورا با تمام وجودها در تمام زمان ها پیوند زندکه این، غیرممکن است! اگر شعر شاعرانی در دوره های تاریخی متفاوت، درک و حس می شود، این تصاویر را توانسته است بهتر انتقال دهد... ودلیل خوب یا بد بودن آن نیست.
هنر و صنعت
انسان هميشه در تلاطم كشف پديـده ها و رابـطه بين آنهاست، در نـگاهي گـسترده تر، ايـن تلاطـم در بين همه ي سيستمها، جاري است. وقتي رابطه بين پديده ها كشف و درك شد، آنگاه لـذت حاصل مي شود.وقتي از درك يك ارتباط با پديده ديگري آگاه شد. اسم آن را عشق مـي گذارد، وقتي توانست آن را در ذهـن تصـوير كنـد، هـنر بـوجود مـي آيد و وقتي آن ذهنيت را در تـغيير طـبيعت بـكار بـرد، صـنعت و فـناوري بـوجود مـي آيد، وقـتي تـوانست هـمه ي ايـن پـديده ها را در كنار هم براي خودش، تفسير كند، آنگاه به خـدا نيازمند مـي شود تـا درك ارتبـاط را گـسترش دهــد و وقتــي نتــوانست، بـه رابــطه هاي سـاده تـر پنـاه مـي بـرد،بـه مستــي و شـراب و دارو و مخدر .... |
||